Waarom zoenen we eigenlijk met elkaar, behalve omdat ’t lekker is?

Eigenlijk heel vreemd, maar als we iemand heel aantrekkelijk vinden, veel van iemand houden of te veel gedronken hebben, krijgen we de neiging om onze lippen op die van hen te wrijven en/of te tongworstelen. Maar al dat uitwisselen van spuug en bacteriën moet wel een reden hebben toch? Dus waarom zoenen we nou eigenlijk?

 

Het ligt een beetje aan onze natuur

Mensen lijken best wel veel op dieren. Sommigen wat meer dan anderen natuurlijk, maar in principe zitten we qua gedrag niet heel ver van elkaar af. Daardoor is het ideaal voor wetenschappers om te kijken naar dieren om meer te leren over onze menselijke natuur. Maar als je kijkt naar dieren, zijn er maar weinig die ook zoenen. Sommige apen, chimpansees en bonobo’s, doen het ook maar over het algemeen zijn mensen de enige soort die zoenen.

 

Volgens wetenschappers komt dit door feromonen, een soort van lokstoffen. Dieren en insecten scheiden die af om hun soortgenootjes te vertellen dat ze zin hebben. Een makkelijke manier om anderen je geilheid te vertellen, zonder dat ze dichtbij hoeven te komen. Helaas hebben mensen niet echt een heel goed reukvermogen, dus moesten ze dichterbij komen. Heel dichtbij.

“In veel culturen was kussen een van de eerste kansen voor individuen om dichtbij genoeg te komen om elkaar te besnuffelen op een sociaal acceptabele manier”, zegt Rafael Wlodarski die onderzoek heeft gedaan naar de functie van zoenen. Volgens zijn studie is kussen de evolutie van snuffelen, eigenlijk ruiken op steroids. Wanneer deze overgang is gemaakt weet hij niet, maar “ze hebben hetzelfde doel.”

Maar we hebben het ook een beetje geleerd

Behalve het feit dat het in onze natuur zit, zit het ook in onze cultuur. Sommige antropologen denken dat het voortkomt uit het voorkauwen van eten voor je kinderen, en sommigen denken dat het een westerse traditie is, die van generatie op generatie doorgegeven werd.

 

Het oudste bewijs van kussen komt uit 1.500 voor Christus. In teksten in Sanskriet (India/Iran) wordt beschreven hoe het een gewoonte was om neuzen tegen elkaar te wrijven. Een theorie is, volgens antropoloog Vaughn Bryant, dat iemand uitschoot en erachter kwam dat de lippen heel gevoelig waren en dat het wel fijn was. Volgens die theorie was het ontstaan van kussen dus een beetje een oeps.

Vervolgens heeft de oosterse cultuur de Griekse cultuur beïnvloed. Daar zien we kussen veel terug in literatuur. Ook in Romeinse cultuur zie je het veel terug. Op die manier is het dus een beetje verspreid over de wereld. Maar niet naar alle culturen. In een onderzoek onder 168 jager-verzamelaarculturen bleek dat maar 46% aan kussen deed. Sommigen vinden het zelfs smerig.

 

Nou ja, heel leuk allemaal. Maar ondertussen is het voor ons natuurlijk ook gewoon ontzettend fijn. Wil je meer weten over zoenen maar geen zin nog meer research? Ga dan even rustig onderuit zitten en check dit filmpje.

Bron : Ondertussen.nl


Meer weten



Ook interessant


Geen antwoord kunnen vinden?

Neem via een ander kanaal contact met ons op: