Ze vallen best mee

Na alle controversie die er dit jaar om ze te doen was kwam de meest besproken groep van 2015 naar Texel; de vluchtelingen.

Op tv hebben we allemaal kunnen zien sommige Nederlanders hun uiterste best deden om opvang voor vluchtelingen in hun woonplaats te voorkomen, met Steenbergen en Geldermalsen als trieste voorbeelden. Ik was benieuwd wat we op Texel konden verwachten. Het gaat hier alleen wel om tijdelijke opvang, dus het was voor tegenstanders al makkelijker te slikken. Maar toch, wat voor mensen zouden dit zijn? Zouden ze echt onze vrouwen willen afpakken, of ons de sharia willen opleggen?

Ze kwamen met een groep van 120 mensen en op Texel hadden we 160 (!) vrijwilligers geregeld die hen zouden opvangen in de sporthal. Het bleken tot opluchting van sommigen onder ons geen extremisten of opgefokte mannen die voor veel problemen zorgden. Integendeel, ik kreeg een totaal andere indruk van deze uitzonderlijk vredelievende mensen.

Ik had namelijk een ontzettend leuke ervaring met een paar van de jongste leden van de groep. Terwijl ik op de tennisbaan aan het tennissen was kwamen er een paar kleine jongetjes het terrein opgereden op kleine fietsjes, ze waren ongeveer 6tm8 gok ik zo. Ze bleven gebiologeerd staan kijken, en eentje van zei opgewekt; ‘Hallo!’.

Een paar minuten verstreken en het jongetje dat hallo had gezegd vroeg in gebrekkig Engels; ‘Can we play?’. Ik vond het geen probleem en gaf het jongetje mijn racket en een bal. Nu durfde zijn vriendje ook wel, en hij vroeg in het Arabisch aan het jongetje of hij voor hem ook een racket kon regelen. ‘he play too?’, vroeg het jongtje dat een beetje Engels sprak, Sayed aan mij. Geen enkel probleem, gelukkig had ik nog een racket bij me.

Het duurde niet lang of we kregen toeschouwers in de vorm van 4 van hun vriendjes. Ze wisselden met elkaar om en waren behoorlijk enthousiast. Ik vond het prachtig. Toen het donker werd en ze ruim drie kwartier fanatiek de bal tegen de oefenmuur hadden aangeslagen, werden ze moe en stopten ze.

Het kleinste jongetje, Amir haalde een Sinaasappel uit zijn zak. ‘for you’. Dit kleine jongetje, gevlucht voor de oorlog in zijn land, en nu tijdelijk wonend in een Sporthal, wilde mij bedanken voor de tijdelijke uitvlucht van zijn ellende die ik hem had gegeven door hem mijn racket uit te lenen. Ik smolt.

Toen ze weggingen, vroegen ze; ‘you toemorrow here again?’. Natuurlijk.

 

Elias Marseille

 


Ook interessant


Geen antwoord kunnen vinden?

Neem via een ander kanaal contact met ons op: