Verslag uit Den Hoorn

Een ochtend in Den Hoorn

Den Hoorn is dit jaar een van de externe locaties van de kunstweek. Met zes workshops is het in het pittoreske dorpje dan ook een komen en gaan van jongeren met een fiets voorzien van een krat voorop hun fiets en oortjes in hun oren.

 

Mijn  bezoek aan Den Hoorn begint in de Waldhorn ( voor de niet texelaars: dat is het dorpshuis van Den Hoonr.). Hier geven de leraren Alfred Hollenberg en Marga Loos salsa les aan ruim twaalf meisjes. Sommigen van hen werden gisteren bij aankomst verast: ‘ik dacht dat we op hiphop muziek gingen dansen, maar nu dansen we op oude mensen muziek!’ Vertelt een meisje van vijftien jaar mij. ‘ik denk dat er niet heel veel mensen naar onze opvoering komen kijken vrijdag, dit is namelijk de 21ste eeuw, wie vind salsa nou nog leuk?’ klinkt het van een ander meisje.

Verderop in de zaal zijn ze gelukkig iets positiever. ‘Ik vind het wel leuk om weer eens iets nieuws te leren, het is weer eens wat anders’ vertelt een iets jonger meisje mij. Ze is hier samen met een paar van haar vriendinnen en vind het salsa dansen wel grappig.

Daarvoor waren de eerste danspasjes van de dag al weer geoefend. Je zit dat het bij de een iets makkelijker gaat dan de ander, en er is een duidelijk verschil te zien tussen jongeren die al danservaring hebben, en degenen voor wie het nog nieuw is.

Volgens Marga Loos is het jammer dat een deel van de leerlingen zo ongemotiveerd is. Dit had naar haar mening kunnen worden voorkomen, als bij het inschrijven de mogelijkheid tot onderscheid in dansstijlen was geweest. ‘nu zitten we namelijk met een paar jongeren die hadden verwacht dat ze gingen dansen op ‘moderne’ muziek gingen dansen, dit vangen we nu op door er een mix van te maken: moderne muziek en traditionele danspassen.’.

Niet veel later klinkt dan ook ‘lean on’ door het zaaltje van de waldhorn, terwijl de meisjes de welbekende zwiepende heupbewegingen instuderen.

 

Daarna is het tijd om naar de drijverschool te gaan.

In de drijverschool zijn er verschillende workshops: er word getekend, gedanst en er worden ook grote ( en in sommige gevallen zelfs functionele) kunstwerken gemaakt.

                                                              

In een voormalig lokaal zijn er ongeveer acht jongeren rustig een kleurenpalet aan het maken.

Robin Wiering van het Hku uit Rotterdam is de begeleidster. Ze vertelt wat het doel is van de workshop: ‘het is de bedoeling dat de leerlingen in de duinen straks het landschap zo surrealistisch mogelijk gaan schilderen’ vertelt ze. ‘Dit is ook wat ik voor mijn afstuderen op het Hku ga doen, dus voor mij is het heel interessant om te zien hoe deze jongeren dat oppakken.’ . ‘Ik hoop dat ze op het einde van de week hebben geleerd hoe ze het landschap op een andere manier kunnen bekijken.’

De groep doet volgens haar superleuk mee, de meesten vinden het volgens haar ook erg leuk om te doen. Wat ze ook leuk vind is dat de ene leerling heel secuur werkt, en de ander heel slordig. Ze vind dat allebei hun charme hebben.

Ik schuif bij een tafel aan, en praat met Olaf, Lieuwe en Miranda. Ik vraag waarom zij hier zitten, en wat ze er leuk aan leek.

Olaf vertelt dat hij vergeten was om zich in te schrijven, omdat het toen toetsweek was, en hij hier erg druk mee bezig was. Hij werd toen ingedeeld bij Theater, maar omdat hij dit helemaal niks vond mailde hij de organisatie of hij niet naar tekenen kon. Dit was mogelijk en nu zit hij hier.

Lieuwe vertelt dat hij zich heeft opgegeven omdat hij in de vorige kunstweken dit ook deed, en hij het toen erg leuk vond. Miranda houdt van tekenen, en voor haar was het dus een logische keuze om zich voor tekenen in te schrijven.

Bij een ander tafeltje zitten drie jongens. Brian, Jens en Killian hebben er minder zin dan de rest. Zij zitten hier vooral omdat de rest van de workshops ‘iets met dansen waren’ en de andere workshops al vol.

Ook zijn ze meestal al heel snel klaar met hun opdrachten, met gevolg dat ze vervolgens niet verder kunnen en praktisch gezien gewoon uren moeten wachten tot ze naar huis mogen.

Brian vind ook dat hij wel wat beters te doen heeft. Hij heeft straks examens en vind deze week dus tijdverspilling. VWO mag gewoon zich voorbereiden op et examen, maar dit mag HAVO niet. Hij vind dit oneerlijk.

 

Vervolgens ga ik naar het lokaal waar de mulitmedia workshop plaatsvind. Hier zijn niet zo heel veel lerlingen aanwezig. Alleen twee leerlingen, Rens en Marleen die samen een robot van karton aan het maken zijn.

Bij multimedia krijgen de leerlingen een kist. Vervolgens mogen ze zelf verzinnen wat ze willen gaan maken. Zo is er een groepje dat heeft besloten een complete barbecueplaats te gaan bouwen.

Voor de rest zijn er verschillende groepjes onderweg, om materialen te verzamelen voor hun kunstwerken.

We gaan de veelbelovende resultaten van deze workshops op vrijdag zien!

 

Door Elias Marseille 


Ook interessant


Geen antwoord kunnen vinden?

Neem via een ander kanaal contact met ons op: